
Bu kez bambaşka geldi.
Yine aynı ama başka.
Ama en sonunda geldi..
Bir şey hem aynı, hem de başka olabilir mi?
1 sene kadar önce bu soruya “olamaz” yanıtını verebilirdim belki, ama şimdi.
OLABİLİR. Hem aynı olup, hem de bambaşka olabilir. Bahar da, Aşk da, Siz de, Ben de..
Koray Candemir’i severim ve dinlerim. Bir şarkısı vardır bilir misiniz? “Hiçbir zaman eskisi gibi olmaz”.
Artık sadece gülümsüyorum...
Çünkü bazen, eskiden güzel olan bazı şeyler, kaybedilip yeniden kazanıldığında, eskisinden çok ama çok daha güzel olabiliyor.
Hem neden olmasın?
Daha önce de söylemiştim, olması için bir çok sebep varken, olmaması için hiçbir sebep yok!
Olabiliyormuş. Aynı bahar’ın tekrar gelmesi, toprağın tekrar kokması, yeşilliğini koruyan şimşirlerin her yağmur damlasıyla mis gibi kokması gibi..
İnsan isterse, kendi hayatında da bahar olabiliyormuş.
Toprak daha bir güzel kokuyor sanki şimdi..
Şimşirler daha bir büyümüş..
Ben...
Hem aynı kalıp, hem çok değişmişim.
Bahar mevsimlerini hep çok severim. Seçtiğimiz her şey bizi yansıttığı gibi, sevmeyi seçtiğimiz mevsimler de ayna oluyor aslında özümüzdekilere..
Bahar çocuğuyum ben. Hep sevdim, ve sanırım sevmeye de devam edeceğim. Yeniden doğuş, yeniden canlanış, yeniden derin derin nefes almak...
Yeniden..
Her şey yeniden..Eskisinden daha güzel olmak için. Bahar da, aşk da, ben de..
Bu bahar bir başka...Kendime bakıyorum...Aynaya bakıyorum...Tebessüm ediyorum...Aynıyım, ama ...
Çok başkayım..
Bu baharla birlikte yaptığım her seçimin beni yansıttığını biliyorum...Ve yaptığım seçimlere tebessüm ediyorum..Aynadaki yansımama hoş bir edayla göz kırpıyorum..
Bahar elbette geçecek. Yaz gelecek, ardından sonbahar, ardından kış.
Mevsimler uykuya dalıp rüya görecek..
Bir şeyler aynı kalırken bir şeyler yenilenecek..
Her gün yeniden doğacak dünya...
Ama biliyor musunuz?
Dünya ben olmadıkça benim için doğmayacak, ben olmadıkça kuşlar ötmeyecek, ben koklamadıkça şimşirler büyümeyecek...Yağmur kokularını tazelemeyecek.
Ve ben her gün aynada kendime tebessüm etmeye devam ediyor olacağım.
Bahar geldiğinde, kucaklamak lazım.
Hem de kollarımızı iki yana kocaman açarak!
Ben öyle yapıyorum, ya siz?

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder